Dyslipoproteinemia
Jedną z najczęstszych chorób prowadzących do poważnych problemów z sercem i naczyniami krwionośnymi jest dyslipoproteinemia. Przyczyną tej choroby są zaburzenia metabolizmu lipidów w Ponieważ substancje lipidowe są częścią komórek, ośrodkowego układu nerwowego i w rzeczywistości są odpowiedzialne za życiową aktywność całego organizmu, choroba z dyslipoproteinemią może powodować bardzo duże szkody.
Przyczyny choroby:
W medycynie istnieją dwa rodzaje tej choroby metabolizmu lipidów:
- primary;
- drugorzędne.
Pierwotny typ dyslipoproteinemii obejmuje dziedziczną predyspozycję do choroby. Jednak według statystyk nie więcej niż 7% wszystkich pacjentów z tą chorobą zachorowało w wyniku złej dziedziczności. itp.) Choroba ta może występować jako objaw towarzyszący w wyniku innych chorób organizmu (wtórna postać dyslipoproteinemii).
Dyslipoproteinemia: Objawy
Dyslipoproteinemia najczęściej objawia się u ludzi jako miażdżyca (przewlekła choroba naczyń krwionośnych). W takim przypadku pacjent może zacząć zauważać następujące cechy:
- ostry, palący ból w klatce piersiowej, który może promieniować do łopatki;
- ból wdechu/wydechu;
- ciężkość w klatce piersiowej;
- problem z oddychaniem;
- kończyny zaczynają stygnąć;
- passing out;
- stałe zwiększone uczucie głodu;
- łysienie skóry.
Ponadto ta choroba jest często współwystępująca z wieloma innymi chorobami organizmu.
Grupa ryzyka choroby
Najbardziej podatni na tę chorobę są osoby, które mają następujące cechy ciała:
- bardzo wysoki poziom cholesterolu we krwi;
- nagromadzenie małych, gęstych lipoprotein o niskiej gęstości;
- mały cholesterol o wysokiej gęstości;
- wysokie trójglicerydy we krwi.
Ponadto następująca kategoria osób może rozwinąć tę chorobę:
-
n
- starsi ludzie;
- diabetycy przyjmujący insulinę;
- obese;
- palacze;
Diagnoza choroby
Istotą diagnozowania choroby dyslipoproteinemii jest określenie poziomu lipidów we krwi. Lekarze zalecają wykonywanie tej procedury w określonych odstępach czasu. Mianowicie;
- dla młodzieży: przynajmniej co 5 lat, jeśli dana osoba nie jest zagrożona. Jeżeli w rodzinie pacjenta zdarzały się przypadki zawału serca, to badania należy przeprowadzać częściej;
- dla osób w średnim wieku: co 5 lat, jeśli dana osoba nie jest zagrożona, w przeciwnym razie – częściej;
- osoby starsze poniżej 75 roku życia: co trzy lata, niezależnie od tego, czy dana osoba jest zagrożona, czy nie.
Leczenie choroby
Zwykle leczenie można podzielić na leczenie farmakologiczne i nielekowe. W przypadku leczenia nielekowego należy wykluczyć wszystkie czynniki zewnętrzne, które stymulują chorobę:
- zaprzestanie palenia;
- alkohol;
- nadwaga;
- czynniki wywołujące reakcje alergiczne.
Istotą leczenia niefarmakologicznego jest przepisywanie pacjentowi diet i zestawu ćwiczeń fizycznych, które mogą regulować profil lipidowy i normalizować jego poziom.
Leczenie farmakologiczne polega na przyjmowaniu inhibitora hydroksymetyloglutarylo-koenzymu A-reduktazy (pochodnej kwasu fibrynowego i nikotynowego). Ponadto podczas leczenia farmakologicznego dieta i sport nie są anulowane.
Dyslipoproteinemia: Zalecenia żywieniowe
Dieta na choroby polega na ograniczeniu spożycia pokarmów bogatych w cholesterol i kwasy tłuszczowe. Dlatego należy zrezygnować z tłustego smażonego mięsa i fast foodów (frytki, hamburgery). Pierwszy efekt diety w przypadku dyslipoproteinemii sprawdza się dopiero po trzech miesiącach jego przestrzegania.
Dyslipoproteinemia: Bardzo ważne witaminy
Dyslipoproteinemia: Przydatne witaminy
- Wikipedia
- PubMed
- MedlinePlus
- WebMD
- Mayo Clinic
- Centers for Disease Control and Prevention (CDC)
- World Health Organization (WHO)
- Cochrane Library
- National Institute for Health and Care Excellence (NICE)
- The Lancet
- Journal of the American Medical Association (JAMA)
- British Medical Journal (BMJ)
- Medscape
- American Academy of Family Physicians (AAFP)
- Harvard Health Publishing